Planner

dahil sa pagbabasa ng blog ni ate abi naisipan ko ring gumawa ng new entry ..

…

Ilang araw na rin ang lumilipas na halos araw-araw kaming mag-kasama, na halos oras-oras kaming mag-kausap.. na parang wala na kaming iniisip pang gawin o pag-usapan bukod sa kung kailan at kung saan kami magkikita.. Hindi na rin ako bata sa mga ganitong bagay.. Kaya nauunawaan ko ang kung ano talaga ang tunay na pagtingin ko sakanya.. At kung hanggang saan pa lang umaabot ang pagtingin na ito.. 

Halos 6 taon na rin kami magkakilala 4 na taon magkasama sa iisang eskwelahan nung nasa college kami.. Iisang grupo ng barkada, magkakasama sa tuwing gagawa ng projects o assignments.. Iisa lang ang tinatambayan at iisa lang din ang pinag-kakainan.. Alam ang istorya ng bawat isa.. Ganon kami magkakilala.

Pero sa tagal naming magkasama at magkakilala hindi pumasok sa isip ko na darating ang araw na maiiba yung pakikitungo ko sakanya.. 2nd year kami sa college nang umamin sya sa kung ano ang nararamdaman nya.. Pero hindi ito tumatak sa isip ko.. Siguro nga tama yung sinabi nya.. “kasi sa iba ka nakatingin noon, kaya kahit anong sabi ko hindi mo napapansin, baliwala lang sayo.”

May iisa akong paniniwala sa sarili ko.. Na dapat kapag kaibigan ko, hanggang kaibigan lang .. Sa tuwing may magiging barkada nga ko na lalaki sinasabihan ko agad na okay lang maging bestfriend tayo pero ang kundisyon bawal tayo magkagustuhan.. Tapos tawa lang ang ibabalik sakin.. Kapag friends, friends lang.. Ganon dati..

Kaya noon dumating sa buhay ko na ang buong akala ko kaibigan parin ang pag-tingin ko sa isang tao.. yun pala higit na doon.. Totoo nga ang sabi nila na kung kailan hindi mo na kasama saka mo pa lang ma-aapreciate..

Pero yung pakiramdam ko ngayon ibang-iba parang alam ko agad na may pag-asang kainin ko lahat ng sinabi ko.. Na hindi ko rin akalain na magkakaroon ng exception.. Napa-isip pa nga ako , na bakit ngayon ko lang naramdaman yung ganitong bagay sakanya.. Kahit parang ang tagal na namin nagkasama at magkakilala, parang noong nakita ko ulit sya.. Parang ibang tao na yung humarap sakin.. 

Ayoko rin masyadong umasa. At sa totoo lang ayoko pa talagang mag-madali. 

Gusto ko sana nasa ayos muna ang lahat, yung tipong sigurado na ako…

Minsan lang darating yung pag-kakataon na gusto ko agad yung taong nanliligaw sa akin.. Mas gusto ko rin sana mas ma-enjoy yung ganitong pakiramdam.. Kasi parang kahit gaano ko isipin na okay kami sa isat-isa, alam kong darating sa part ng pagsasama nyo na mamakalabuan kayong dalawa… Pero kung sakaling dumating man iyon at sya parin (sana naman) ang kasama ko..

Sana hindi na lang kami magaya ng tulad sa iba..