Frown

marunong akong mag-aapreciate ng ibang tao, Sobra.
sobrang nagpapasalamat ako kapag may mabuting bagay kang nagawa sakin.
maliit man to o malaki..

mabilis lang ako mainis, magalit. Pero ganon din kabilis mawala yung
galit at inis ko.

ayoko sa mayabang na tao.

ayoko sa mga taong hindi marunong tumanggap ng ibang opinyon. Sarado sa pananaw ng iba,
walang ibang tama kundi sarili lang nila. Mga taong INSENSITIVE at lalong lalo na
ang SELFISH.

At ayoko ng taong gumagawa ng sarili nyang istorya tas’ipapa-obvious pa nya sayo.
In short “papansin”.

Kung gusto mo talagang ma-aapreciate ka ng isang tao, tumulong at magpasaya ka ng walang
hinihinging kahit na anong kapalit. Hindi ka nagpapasaya o tumutulong para suklian ka rin.
Hindi tamang tignan. Hindi tamang asal.

Lahat naman kasundo ko. Kahit yung taong kinaiinisan na ng halos lahat ng tao sa mundo, nakukuha
ko paring unawin. Maliban na nga lang kung talagang suksukan sya ng KAYABANGAN.

Hindi ko talaga nakakasundo yung mga taong sing lakas ng bagyo kung mag-yabang, kulang na lang
tangayin na rin sila ng tsunami papalayo.

—————–

Simple lang naman..

Huwag kang mapilit kung ayaw sayo. Kung gusto mo talaga ang isang tao. Respituhin mo kung
anong maging desisyon nya. Magpa-pogi ka habang maaga. Hindi yung sa una pa lang eh pinapakita mo na
yung kasagwaan ng ugali mo.

Huwag ka masyadong bilib sa sarili mo.. Tama lang, pero yung sosobra? masama na yun.
Kasi wala kang makakasundong ibang tao kung pinipilit mong ikaw lang ang pinaka-magaling na tao
sa buong mundo.

Matuto kang maki-level. Matuto kang makiramdam. Matuto kang tumanggap ng opinyon. Matuto kang rumespeto,
pero bago mo magawa yun, pag-aralan mo munang respetuhin yung sarili mo.