Hindi dapat.

bakit ang hirap mag sorry kapag alam mong wala kang kasalanan? 

bakit kahit sobrang asar kana wala ka parin minsang magawa?

bakit kahit sinabihan ka na ng nakaka-lokong salita dapat mo paring pigilan ang sarili mong magalit?

bakit mahirap pigilan ang sarili kapag sobrang naiinis ka?

bakit ang hirap madismaya sa taong masyado mong pinahahalagahan?

bakit nakaka apekto ang kawalan ng tiwala sa pag-tingin sa isang tao?

Alam mo ba kung bakit hindi dapat ipag-pabukas ang sama ng loob? Dahil hindi totoong sa pag-gising mo makakalimutan mo na yung galit at asar na nararamdaman mo. Ang hindi mo alam naiipon lang yun sa damdamin mo. Na kapag bumalik yung oras na maiinis at magagalit ka ulit sa parehong paraan at sa parehong tao, babalik at babalikan mo yung natatago mong sama ng loob. Mawawala na yung pagkakataong matutunang mag-tiwala sa isang tao.

Unfair ang pag-iitindi mo lang sa sarili mong nararamdaman. Hindi ka dapat gumawa o magsalita ng isang bagay na alam mong hindi magiging mabuti sa mararamdaman ng bawat isa sa inyo. Hindi nadadaan sa lahat ng oras ang pang dededma sa isang problema. kung meron man. Hindi sa lahat ng oras alam mo ang babalik na reaksyon ng taong hinahayaan mong magbitbit ng naiwan mong galit.. 

Kung tunay na nagpapahalaga ka hindi ka gagawa ng isang bagay na alam mong ikakawala ng respeto sayo ng isang tao. Hindi mo hahayaan mag-bago ang tingin nya sayo. At lalong hindi mo hahayaang mas dumaig yung asar na nararamdaman nya sayo kesa sa pagmamahal. Minsan lang mag pahalaga ng sobra ng isang tao. Huwag mong hayaang mawalan sya ng ganang alagaan ang pagpapahalagang iniingatan nyo sa isat-isa.

Kapag may problema ka, wag kang hahanap ng ibang taong mag-dadagdag at mangungunsinti sayo. Kung sa tingin mong kailangan mong ilabas yung sama ng loob mo, sabihin mo ng diretso sa taong dahilan ng pag-ka sira ng araw mo. Mas mabuting malaman nya iyon, kesa maubusan sya ng pisi kakaisip kung bakit ba hindi nyo kayang intindihin ang isat-isa.

Nakakawala lang nang gana kapag hinayaan mong isa lang ang magdadala ng problema. Habang masaya kang nakikipag-usap sa problema ng iba.