footbridge

ngayung araw lang ako nakaranas ng kakaibang pangyayari sa buhay ko..
 di ko alam kung paano at bakit at kung anu ang dahilan..

 kung ano ngyari? kukwento ko na..

 kanina lang mga hapon, pinasama ako ng tita ko sa may bandang coa kahit malakas ang ulan at kahit masamang pakiramdam sumama parin ako at kung bakit ako ang isinama nya ewan ko?..
 mejo napagod ata ang ulan kya nag pahinga muna sya,.
 buti na lang kasi pauwi na kami sa amin…

 sa may footbridge na kami banda may tumawag sa tita ko kya naman ako lng naiwan sa footbridge na yun..

 iba pakiramdam ko.. di ko ma explain kung ano? prang may kakaiba.. kadalasan kasi maraming mga taong dumadaan dun …kya siguro naninibago ako..
 nasa dulo ako ng footbridge at nakatanaw din sa kabilang dulo nito .. sa wakas may nakita rin akong tao
 gaya ko nasa mag ka parehas kaming nasa dulo ng footbridge … aminado akong hindi ganon kalinaw ang mata ko kaya naaaninag ko lang sya.. sa kung anong kabaliwan ko.. naisip kong takutin sarili ko.. kya pinakiramdaman ko ang naaaninag na tao… saka ko lang naisip na nakatitig sya sakin.. alam ko ako ang tinitignan nya.. alam ko yun.. nararamdaman ko.

 lalong nagbago pakiramdam ko.. di ako makatanaw sa baba kung san may kausap tita ko..

 ”kakabanas naman!” yun na lang nasabi ko.. naisipan kong lumapit sa babaeng nakikita ko.. at kung bakit ko yun naisip malay ko! at naiinis ako kung bakit ko pa naisip yun! O____o

 at sa dami na ng hinakbang ko hindi parin ako nakakarating sa kinatatayuan nya… kung bakit? ewan ko.. habang palapit ako ng palapit parang pahaba ng pahaba ung footbridge pero hindi sya humahakbang palayo sakin… natatakot na ko … di na to biro di rin ako nag iimagine nang kung ano ano alam kong totoo ung nangyayari sakin..

 mamatay na ba ko? isa na ba to sa mga sign?

 di ko na tinuloy ung balak ko.. di na ko gumalaw sa kinatatayuan ko..buti na lng narinig ko tita ko ..
 sa kung anong nasabi nya? lalong gumulo pag iisip ko.., di biro yung araw na ito at sa mga nakasulat dito walang kulang walang labis,. eto naranasan ko!.. kung maniniwala ka man o hindi wala na ko magagawa..

 tita: tara na…
 ako: uwi na tayo?
 tita: di pa nga tyu nakakarating sa pupuntahan natin uuwi na tayu?!